Ten artykuł omawia, jak napisać skuteczną instrukcję w CoVet, zwaną również „promptem". Przyda się przy tworzeniu Szablonu Niestandardowego lub Instrukcji Niestandardowej – dwóch kluczowych funkcji, które pomogą dopasować CoVet do Twojego stylu pracy.

Szablony to zestawy instrukcji, które mówią AI CoVet, jak formatować i generować dokument. Różne szablony dają różne dokumenty wynikowe. Na przykład jeden może tworzyć wpis SOAP, a drugi – wiadomość e-mail do właściciela zwierzęcia. To dwa zupełnie różne dokumenty, nawet gdy powstają na podstawie tych samych danych wejściowych.
​

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, co sprawia, że Szablon Niestandardowy lub Instrukcja Niestandardowa są skuteczne – zasady są w obu przypadkach bardzo podobne!

Oprócz ogólnego omówienia znajdziesz tu informacje o formatowaniu oraz konkretne przykłady z praktyki, które mamy nadzieję staną się dla Ciebie źródłem inspiracji!

​

Cele i założenia:

Określ nadrzędny cel i pożądany efekt końcowy treści.

Ton, perspektywa i odbiorca:

Wskaż styl, głos, punkt widzenia i grupę docelową, aby dostosować język i poziom szczegółowości.

Informacje kontekstowe:

Podaj tło i czynniki sytuacyjne, które wpływają na generowaną treść.

Instrukcje formatowania:

Opisz, jak treść powinna być zorganizowana – uwzględnij układ i sposób prezentacji.

Instrukcje dotyczące treści:

Wskaż, jakie informacje powinny znaleźć się w każdej sekcji lub elemencie dokumentu.

Interaktywność i zależności:

Uwzględnij logikę warunkową i zaznacz powiązania między sekcjami lub elementami.

Tworząc własne szablony i instrukcje niestandardowe, warto wiedzieć, jak używać znaków specjalnych — to klucz do uzyskania przejrzystego i czytelnego dokumentu.

Znaki te są najważniejsze podczas tworzenia treści sekcji szablonu, czyli miejsca, w którym definiujesz strukturę lub szkielet dokumentu.

1) Nawiasy kwadratowe:

W treści każdej sekcji używaj nawiasów kwadratowych (np. [Wpisz tu temperaturę]), aby zdefiniować tekst domyślny lub oznaczyć krótkie wskazówki. Tekst w nawiasach to albo stały, niezmieniony fragment, albo symbol zastępczy, który zostanie później uzupełniony konkretną informacją.

2) Język Markdown:

Dzięki tym zasadom formatowania Twoje dokumenty będą czytelne i profesjonalne.

​

Jak wspomniano powyżej, najlepszym miejscem na znaki specjalne i formatowanie jest treść każdej sekcji szablonu. W ten sposób formatowanie jest wbudowane bezpośrednio w strukturę tworzonego dokumentu.

Możesz jednak odwoływać się do tych znaków specjalnych również w instrukcjach — zarówno w instrukcjach sekcji szablonu, jak i w instrukcji niestandardowej nałożonej na istniejący szablon. Pisząc takie instrukcje, możesz wskazywać elementy formatowania — takie jak hashtagi czy gwiazdki — aby określić układ i styl końcowego dokumentu.

Na przykład, jeśli chcesz uporządkować listę problemów i wyróżnić każdy z nich, możesz dodać instrukcję:

„Uporządkuj listę problemów, oznaczając każdy element jako **Problem medyczny**, a następnie podając jego opis (np. **Problem medyczny**: [Wpisz szczegóły problemu])."

Ta instrukcja mówi CoVet, aby formatował każdy wpis dotyczący problemu pogrubionym nagłówkiem, dzięki czemu finalny dokument ma przejrzystą, ustrukturyzowaną listę problemów. Korzystając z tych narzędzi, możesz tworzyć własne instrukcje generujące precyzyjne, czytelnie sformatowane wyniki dostosowane do Twoich potrzeb.

Pełne Instrukcje Szablonu

Użyj tego szablonu, aby wygenerować emocjonalną dokumentację medyczną pacjenta – czyli dokument rejestrujący obserwacje i reakcje związane z zachowaniem oraz stanem emocjonalnym pacjenta.

Raport powinien być klinicznie szczegółowy, a zarazem zwięzły. Należy uwzględnić wszystkie informacje z wizyty, które są istotne z punktu widzenia zachowania i emocji pacjenta.

Lekarz weterynarii może podczas wizyty odwoływać się do skali FAS lub wyniku FAS – obydwa pojęcia są istotne. FAS to skrót od Fear, Anxiety and Stress (strach, lęk i stres). Wynik podawany jest zazwyczaj w skali od 0/5 do 5/5 (np. „FAS 1/5", „FAS 3/5", „FAS 5/5" itp.). Poniżej znajdziesz szczegółowy opis poszczególnych stopni skali:

FAS 0/5 – Pacjent spokojny, zrelaksowany.

FAS 0–1/5 – Czujny, zainteresowany. Możliwy łagodny lęk.

FAS 0–1/5 – Pobudzony, podniecony. Możliwy łagodny lęk.

FAS 0–1/5 – Łagodne objawy lęku.

FAS 2/5 – Umiarkowane objawy lęku.

FAS 3/5 – Umiarkowane objawy lęku, nieco silniejsze niż przy FAS 2.

FAS 4 – Silny lęk. Pacjent w trybie ucieczki, zastygnięcia lub nadmiernego pobudzenia.

FAS 5 – Silny lęk. Pacjent w trybie walki – prezentuje agresję ofensywną lub defensywną.

Sekcja 1 – Treść

**Wynik FAS:**

[Wpisz tutaj wartość liczbową wyniku FAS]

**Notatki z dzisiejszej wizyty:**

[Wpisz tutaj notatki z dzisiejszej wizyty]

**Farmakoterapia przedwizytowa i inne interwencje:**

[Wpisz tutaj informacje dotyczące farmakoterapii przedwizytowej]

**Preferencje pacjenta:**

[Wpisz tutaj preferencje pacjenta]

**Wyzwalacze reakcji lękowej:**

[Wpisz tutaj czynniki wyzwalające reakcję lękową]

**Preferowane techniki deeskalacji:**

[Wpisz tutaj preferowane techniki deeskalacji]

**Preferowane miejsce badania:**

[Wstaw preferowane miejsce badania]

**Środki wspomagające zachowanie:**

[Wstaw środki wspomagające zachowanie]

Sekcja 1 - Instrukcje

W tej sekcji należy zamieścić szczegółowy opis stanu emocjonalnego pacjenta oraz jego zachowania podczas badania. Opis powinien obejmować pełen zakres reakcji emocjonalnych – od spokojnego i towarzyskiego po niespokojne i zalęknione. Zwróć uwagę na sposób, w jaki pacjent reaguje na zespół kliniczny, oraz na mowę jego ciała. Odnotuj w szczególności, czy pacjent jest przyjazny, spokojny i chętnie nawiązuje kontakt z personelem oraz przyjmuje smakołyki, a także czy wykazuje jakiekolwiek oznaki strachu, lęku lub stresu.

Informacje te należy uporządkować według poniższych etykiet:

Wynik FAS:

- W tej sekcji należy udokumentować wynik FAS pacjenta, gdzie FAS oznacza strach (Fear), lęk (Anxiety) i stres (Stress). Wynik należy podać w skali od 0/5 do 5/5 (np. „FAS 1/5", „FAS 3/5", „FAS 5/5" itd.).

- Jeśli lekarz weterynarii podaje konkretny wynik liczbowy FAS, zawsze wpisz podaną wartość.

- Jeśli lekarz weterynarii nie podaje konkretnej wartości liczbowej, na podstawie wiedzy o skali FAS zawartej w instrukcji szablonu samodzielnie oceń, która wartość jest najbardziej odpowiednia.

- Dopuszczalne jest podanie przedziału wartości, jeśli zachowanie pacjenta zmienia się w trakcie badania lub oscyluje między stanami (np. „FAS 0–1/5" będzie właściwą odpowiedzią dla pacjenta wykazującego łagodny niepokój, plasującego się między FAS 0 a FAS 1).

Notatki z dzisiejszej wizyty:

Opisz, jak pacjent zachowywał się podczas dzisiejszej konsultacji, ze szczególnym uwzględnieniem jego usposobienia oraz ewentualnych oznak strachu, lęku i/lub stresu (tzn. szerszy kontekst medyczny przypadku można pominąć, chyba że ma bezpośredni związek z zachowaniem).

Bądź precyzyjny – opisz usposobienie pacjenta przed przystąpieniem do manipulacji (tj. gdy lekarz obserwuje go z odległości) oraz jego reakcję na manipulację i/lub inne zdarzenia – zachowanie pacjenta może się znacząco zmieniać w zależności od sytuacji. Odnotuj również, czy lekarz weterynarii stwierdził u danego pacjenta jakiekolwiek szczególne ograniczenia dotyczące manipulacji lub udzielania pomocy weterynaryjnej.

Leki i inne interwencje przed wizytą:

Odnotuj informacje o lekach podanych przed wizytą (tzw. PVP, pre-visit pharmaceuticals) lub środkach sedacyjnych zastosowanych przed przyjęciem. Uwzględnij czas podania oraz ocenę skuteczności tych leków w łagodzeniu strachu, lęku i stresu u pacjenta. Zaznacz, czy interwencje były skuteczne, częściowo skuteczne, czy nieskuteczne w uspokojeniu zwierzęcia.

Uwzględnij również informacje o innych metodach redukujących stres. Mogą to być m.in.: leki przeciw chorobie lokomocyjnej, sedacja w gabinecie/sedacja iniekcyjna, leki przeciwbólowe, feromony (Adaptil i/lub Feliway), ubranka uciskowe (np. Thundershirt), muzyka wyciszająca itp.

Co lubi:

- Wymień krótko w punktach rzeczy, które pacjent lubi (tj. czynniki zmniejszające jego strach, lęk i/lub stres)

- Przykłady obejmują m.in. określone sposoby trzymania, obecność konkretnych osób, ulubione zabawki lub smakołyki itp.

Wyzwalacze:

- Wymień krótko w punktach czynniki nasilające strach, lęk i/lub stres pacjenta. Uwzględniaj wyłącznie bodźce wpływające na zachowanie pacjenta (nie wymieniaj tu czynników wyzwalających inne schorzenia, które nie wpływają bezpośrednio na jego zachowanie).

- Przykłady obejmują m.in. określone sposoby trzymania, obecność konkretnych osób, głośne dźwięki, nagłe ruchy, konkretne narzędzia lub sprzęt itp. Uwzględnij uwagi dotyczące dzisiejszego badania.

Preferowane techniki dystrakcji:

- Wymień krótko w punktach metody skutecznie odwracające uwagę pacjenta podczas badania.

- U wielu pacjentów skuteczną dystrakcję stanowią jedzenie lub smakołyki. Odnotuj, czy zwierzę przyjmuje smakołyki podczas badania -- chętne jedzenie podczas wizyty może świadczyć o komforcie i spokoju pacjenta. Ważne jest rozróżnienie między smakołykami podawanymi w gabinecie a codziennymi nawykami żywieniowymi w domu opisanymi przez właściciela. Jeśli pacjent wykazuje wyraźną preferencję co do rodzaju smakołyków podczas badania, odnotuj tę preferencję.

- U innych pacjentów skuteczniejsze mogą być alternatywne techniki dystrakcji. Przykłady obejmują konkretne zabawki, zabawy, komendy treningowe, drapanie, głaskanie, pielęgnację, szczotkowanie itp.

Preferowane miejsce badania:

- Odnotuj, gdzie i w jakiej pozycji pacjent najlepiej znosi badanie. Zazwyczaj będzie to konkretne miejsce w gabinecie (np. na stole, na podłodze, na rękach właściciela)

Pomoce do postępowania z pacjentem:

- Dokumentuj wszelkie pomoce i narzędzia do zarządzania zachowaniem pacjenta, stosowane podczas łagodnego postępowania. Przykłady obejmują m.in. ręczniki, koce, kagańce (w miarę możliwości określ, czy był to kaganiec materiałowy czy koszowy), maski dla kotów, czapeczki uspokajające itp.

Przykłady niestandardowych instrukcji

Akapit subiektywny

Dla sekcji subiektywnej tego wpisu:
​

- Całą treść tej sekcji zapisz w formie ciągłego akapitu, niezależnie od innych wskazówek. Wykorzystaj te same informacje co nagłówki i etykiety w treści tej części szablonu, lecz przedstaw je w formie zdań bez etykiet. Nie używaj punktów ani wypunktowań w tej części, niezależnie od innych wskazówek.
​

- Twoim zadaniem jest tu podsumowanie wywiadu dotyczącego pacjenta, przedstawionego z perspektywy właściciela. Nie umieszczaj tu komentarzy lekarza weterynarii dotyczących wyników badania fizykalnego, innych obserwacji ani planu leczenia -- te informacje należą do innych sekcji niżej w tym raporcie.
​

- Notatka jest sporządzana z perspektywy lekarza weterynarii na potrzeby dokumentacji medycznej, dlatego nie używaj sformułowań takich jak „lekarz weterynarii".

Osobista wiadomość na początku i końcu podsumowania dla właściciela

Sformatuj treść sekcji Podsumowanie na początku tego wpisu jako osobistą wiadomość napisaną bezpośrednio przez lekarza weterynarii do właściciela. Jeśli zwierzę jest ogólnie zdrowe i ma jedynie drobne problemy zdrowotne, wiadomość może mieć ciepły i przyjazny ton, który pomaga budować relację z właścicielem. Jeśli treść wiadomości dotyczy poważnych problemów zdrowotnych, które mogą być dla właściciela trudne, lepiej zachować bardziej profesjonalny ton.

Zacznij od przywitania klienta po imieniu i ciepłego nawiązania do rozmowy – podziękuj za wizytę w klinice, odwołując się, jeśli to możliwe, do konkretnych szczegółów z dzisiejszego spotkania. Na przykład, jeśli za oknem było wyjątkowo dużo śniegu, możesz napisać coś w stylu: „Bardzo doceniam, że przyjechałeś/przyjechałaś z [imię pacjenta] do nas mimo takiej śnieżycy!" Zakończ ten fragment ciepłym, przyjaznym zdaniem i wyraź gotowość do wsparcia. Zadbaj o to, aby klient poczuł, że jego obawy zgłoszone podczas wizyty zostały wysłuchane – i że zarówno Ty, jak i cały zespół kliniki, jesteście do dyspozycji, jeśli coś nie będzie przebiegać zgodnie z oczekiwaniami. Na końcu umieść podpis lekarza weterynarii – użyj zarówno [User Name], jak i [Practice Name], jeśli te informacje są dostępne. Jeśli [Practice Name] nie jest dostępna, nie zostawiaj tego pola pustego z placeholderem – po prostu pomiń tę linię.